MiraMarcinów

Pisarka i filozofka, rocznik 1985, doktor nauk humanistycznych w zakresie psychologii Uniwersytetu Jagiellońskiego, adiunkt w Instytucie Filozofii i Socjologii PAN. Skończyła Międzywydziałowe Indywidualne Studia Humanistyczne w Krakowie, magisteria z filozofii i z psychologii, a doktorat obroniła na Wydziale Filozoficznym w Instytucie Psychologii. W PAN pracuje w Zakładzie Logiki i Kognitywistyki i kieruje współzałożonym przez siebie Ośrodkiem Myśli Psychoanalitycznej. Wykładała na Uniwersytecie SWPS w Warszawie i na Uniwersytecie Jagiellońskim.

Za rozprawę doktorską dostała Nagrodę Premiera, ma na koncie stypendium Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego, nagrodę Funduszu imienia Adama Krzyżanowskiego, Nagrodę Jerzego Perzanowskiego i stypendium naukowe dla wybitnych młodych naukowców z 2018 roku. Była finalistką Nagrody Naukowej „Polityki” i nominowaną do Poznańskiej Nagrody Literackiej, obie rzeczy w 2019 roku. Zainicjowała „Radio Głosy” i współorganizuje Otwarte Seminaria Filozoficzno-Psychiatryczne.

Pisze o dziejach polskiej psychiatrii, o melancholii, historii idei, szaleństwie literackim, tańcu i psychopatologii zwierząt. Wydała „Na krawędzi wolności” (2012), pierwszy tom „Historii polskiego szaleństwa” (2017), „Niezabliźnioną ranę Narcyza” napisaną z Bartłomiejem Dobroczyńskim (2018) oraz „Bezmatek” (2020), po którym przyszedł Paszport „Polityki” 2020 w dziedzinie literatury i nominacja do Nagrody Literackiej „Nike” 2021.