Skład

Do składu dołącza Marcin Cecko, poeta i dramaturg, autor tekstów do spektakli Krzysztofa Garbaczewskiego.

Za­czy­nał w po­ezji, jako je­den z neo­lin­gwi­stów i współ­au­tor ich ma­ni­fe­stu, z trze­ma wła­sny­mi to­ma­mi, a w te­atrze jako ak­tor war­szaw­skie­go Stu­dium Te­atral­ne­go. Po­tem przy­szło pi­sa­nie na sce­nę: „So­la­ris. Ra­port” w TR War­sza­wa i dłu­ga współ­pra­ca z Krzysz­to­fem Gar­ba­czew­skim, od na­gro­dzo­nej „Ody­sei”, przez „Ży­cie sek­su­al­ne dzi­kich” w No­wym Te­atrze, po „Iwo­nę, księż­nicz­kę Bur­gun­da” z Grand Prix Opol­skich Kon­fron­ta­cji Teatralnych.

Redakcja Warsaw Glitch1 min czytania

Kto

Marcin Cecko

Dramaturg · Pisarz · Polska

Poeta, dra­ma­turg, pisarz i aktor, rocznik 1981, uro­dzo­ny w War­sza­wie. Był jednym z twórców grupy okre­śla­nej mianem neo­lin­gwi­stów, razem z Marią Cy­ra­no­wicz, Joanną Mueller, Mi­cha­łem Ka­sprza­kiem i Ja­ro­sła­wem Lip­szy­cem, i współ­au­to­rem ich ma­ni­fe­stu z 2002 roku. Wydał trzy tomiki po­etyc­kie: „Roz­bio­rek” (2000), „Pląsy” (2003) i „Mów” (2006), a w war­szaw­skiej klu­bo­ka­wiar­ni Chłodna 25 pro­wa­dził cy­klicz­ne występy, w których im­pro­wi­zo­wa­ne­mu czy­ta­niu to­wa­rzy­szy­ły muzyka i pro­jek­cje wideo. W 2007 roku stanął na czele for­ma­cji 3 Boys Move razem z Piotrem Gło­wac­kim i Janem Dra­vne­lem.

W teatrze za­czy­nał jako aktor w war­szaw­skim Studium Te­atral­nym, potem współ­two­rzył tekst tam­tej­sze­go „Par­si­fa­la” (2004) i zagrał w nim rolę. Z Natalią Kor­cza­kow­ską pra­co­wał przy „Solaris. Raport” w TR War­sza­wa, na pod­sta­wie prozy Sta­ni­sła­wa Lema. Od 2009 roku wie­lo­krot­nie współ­pra­co­wał z Krzysz­to­fem Gar­ba­czew­skim: ich „Odyseja” zdobyła główną nagrodę na Ko­sza­liń­skich Kon­fron­ta­cjach Młodych m-teatr 2010, „Gwiazdę śmierci” wy­sta­wio­no w gmachu wał­brzy­skie­go kina, gdzie wi­dzo­wie oglą­da­li trans­mi­sję działań ak­tor­skich roz­rzu­co­nych po innych miej­scach, a „Życie sek­su­al­ne dzikich” w Nowym Teatrze, oparte na pio­nier­skiej pracy Bro­ni­sła­wa Ma­li­now­skie­go, pytało o status dzi­kie­go w po­no­wo­cze­snej rze­czy­wi­sto­ści.

Ich „Iwona, księż­nicz­ka Bur­gun­da”, do której napisał dra­ma­tur­gię i muzykę, dostała dwie sta­tu­et­ki na kra­kow­skiej Boskiej Komedii i Grand Prix Opol­skich Kon­fron­ta­cji Te­atral­nych. W samym 2013 roku zrobili razem trzy spek­ta­kle: „Bal­la­dy­nę” w Teatrze Polskim w Po­zna­niu, „Poczet królów pol­skich” w Starym Teatrze w Kra­ko­wie i „Ka­mien­ne niebo zamiast gwiazd” na rocz­ni­cę wybuchu po­wsta­nia war­szaw­skie­go, w ko­pro­duk­cji Muzeum Po­wsta­nia War­szaw­skie­go i Nowego Teatru. Pisał też dra­ma­tur­gię do „An­ty­go­ny” i „Fah­ren­he­ita 451” w re­ży­se­rii Marcina Libera.

Udostępnij

Powiązane osoby